Fıtık oluşumunu ve cerrahi adezyonu önleyeci yerli kompozit mesh tasarımı, üretimi ve karakterizasyonu

---

Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Bursa Uludağ Üniversitesi, FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ, TEKSTİL MÜHENDİSLİĞİ ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2025

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: CANSU ARAS

Danışman: ESRA KARACA

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu tez çalışmasında, terapötik ajan içeren biyouyumlu ve biyobozunur polimerden üretilmiş adezyon önleyici nanolifli yüzeyler, örme mesh yüzeyi üzerine tek taraflı kaplanarak yeni nesil kompozit fıtık mesh yapıları geliştirilmiştir. Karın içi organlar ile mesh arasında gelişen adezyon, fıtık onarımının uzun vadeli başarısını olumsuz etkileyen faktörlerdir. Son yıllarda, nanolifli yüzeylerin doku mühendisliği ve rejeneratif tıp alanında kullanımı üzerine yapılan çalışmalar, bu yapıların adezyon önleyici bariyer olarak umut verici potansiyelinin olduğunu ortaya koymuştur. Fıtık cerrahisinde kullanılan meshlerin, adezyon önleyici nanolifli bariyerlerle kaplanması, yeni nesil kompozit meshlerin geliştirilmesi açısından umut verici yaklaşımdır. Tez çalışmasında, adezyon önleyici bariyer olarak çörek otu yağı katkılı polikaprolakton/pullulan ve çörek otu yağı katkılı polilaktik-ko-glikolik asit/pullulan nanolifli yüzeyler, polipropilen monofilament örme mesh yüzey üzerine tek taraflı kaplanarak, yeni nesil kompozit fıtık meshleri geliştirilmiştir. Geliştirilen kompozit meshlerin adezyon bariyeri nanolif bileşenleri; taramalı elektron mikroskobu, fourier transform infrared spektrometresi, termal analizler, temas açısı, yüzey alanı ile gözeneklilik analizleri, hava ile su buharı geçirgenliği, şişme ile hidrolitik degredasyon ve salım çalışmaları ile karakterize edilmiştir. Daha sonra, optimize edilen nanolifli yüzeylerle kaplanan kompozit mesh yapıları elde edilmiştir. Geliştirilen kompozit meshlerin antibakteriyel etkinliği ve in vitro ortamda sitotoksisite aktiviteleri incelenmiştir. Çalışmanın ileri aşamasında; karın duvarı fıtık modelinin uygulandığı in vivo deneysel hayvan modeli üzerinde kompozit meshler, ticari bir kompozit fıtık meshi ile karşılaştırılmalı olarak değerlendirilmiştir. In vivo çalışmalardan elde edilen bulgular ile, geliştirilen kompozit fıtık meshlerinin biyolojik fıtık onarım potansiyelleri ortaya koyulmuştur.