Türkiye'deki uluslararası öğrencilerin kültürlerarası duyarlılığı ve sosyal etkileşimleri üzerine bir inceleme


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Bursa Uludağ Üniversitesi, EĞİTİM BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ, İNGİLİZ DİLİ EĞİTİMİ ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2025

Tezin Dili: İngilizce

Öğrenci: FEYZA BEŞEN

Danışman: ÇİĞDEM KARATEPE

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Türkiye, uluslararası yükseköğretimde bölgesel bir merkez haline geldikçe, uluslararası öğrencilerin ev sahibi ülke öğrencileriyle kurdukları temasın, onların kültürlerarası duyarlılıklarını (KD) nasıl şekillendirdiğini anlamak, kapsayıcı programlar tasarlamak ve akademik ile sosyal uyumu desteklemek açısından büyük önem taşımaktadır. Bu çalışma, Türkiye'deki uluslararası öğrencilerin KD düzeylerini incelemek ve Türk akranlarıyla sosyal temas sıklığı, konaklama tercihleri, ikamet süresi, Türkçe öğrenim süresi ve kültürel geçmişlerinin gelişimlerini ne ölçüde etkilediğini araştırmak için ardışık açıklayıcı karma yöntem tasarımını kullanmıştır. Chen ve Starosta'nın (2000) Kültürlerarası Duyarlılık Ölçeği ile demografik anket, Türkiye'deki çeşitli üniversitelerden 213 uluslararası öğrenci tarafından doldurulmuş; ardından nicel sonuçları bağlama oturtmak amacıyla 10 katılımcı ile yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Nicel bulguların analizi, Türk öğrencilerle sosyal temas sıklığı ile daha yüksek genel KD arasında anlamlı ve pozitif bir ilişki olduğunu ortaya koymuş; özellikle özgüven ve etkileşimden hoşlanma boyutlarında daha yüksek puanlar görülmüştür. Beklenenin aksine, konaklama türü ve Türkiye'deki ikamet süresi KD düzeylerini anlamlı düzeyde açıklamamaktadır. Ancak, Türkçe öğrenim süresi ile KD arasında anlamlı ve pozitif bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca, öğrencilerin kültürel geçmişleri, sosyal temas kalıpları ve yaşam düzenlerini anlamlı biçimde öngörmüş, ancak genel KD düzeylerini etkilememiştir. Nitel bulgular, sosyal etkileşimlerin karmaşıklıklarına dair zengin bir bağlamsal derinlik sunarak belirli kalıpları ve engelleri ortaya koymuştur. Elde edilen sonuçlar, Türkiye'deki yükseköğretim bağlamı için değerli çıkarımlar sağlamaktadır. Üniversitelerin, rastlantısal karşılaşmaları anlamlı kültürlerarası öğrenmeye dönüştürmek için yapılandırılmış, dil destekli ve akran liderliğinde etkileşim fırsatlarına öncelik vermeleri önerilmektedir.