Künt Toraks TravmasındaMetilprednizolon ve N-asetilsistein'in Etkinliğinin Araştırılması

---

Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Bursa Uludağ Üniversitesi, SAĞLIK BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ, FİZYOLOJİ ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2022

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: HAKAN SALCI

Danışman: Fadıl Özyener

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Çalışmada, künt toraks travması (KTT) oluşturulan sıçanların tedavisinde metilprednizolon ve N-asetilsistein'in etkinliği kan ve doku örnekleri incelenerek araştırıldı. Sıçanlar (n=24) 4 gruba (n=6) ayrıldı. Grup 1'de (GR1) sadece KTT yapıldı. KTT sonrası GR2'de metilprednizolon; GR3'te N-asetilsistein ve GR4'te metilprednizolon + N-asetilsistein tedavisi uygulandı. KTT öncesi ve sonrası 120. dakikada tüm grupların; 7 günlük tedavi sonrası GR2, GR3 ve GR4'ün arteriyel kan gazları, plazma biyobelirteçleri ve sürfaktan (SF) analizleri yapıldı. Sakrifikasyon sonrası akciğer doku histopatalojisi incelendi. Verilere istatistik uygulandı. KTT sonrası tüm gruplarda SpO2 düşüktü. GR1'de sadece pCO2'de anlamlı yükselme saptandı (p=0,017). IL-6, KTT oluşumu sonrası tüm gruplarda yükselirken, tedavi sonrası sadece GR4'te istatistiksel anlamlı olmayan azalma gösterdi. Tedavi sonrası tüm gruplarda yükselen IL-8'in gruplar arası karşılaştırmasında da anlamlı fark saptandı (p=0,037). D-Dimer düzeyi, KTT sonrası 120. dakikada GR1 ve GR4'te, tedavi sonrasında da GR2 ve GR4'te yüksekti. D-Dimer için ölçüm zamanları yönünden tedavi sonrası 8. günde GR2 ve GR3 arasında anlamlı fark görüldü (p=0,015). VEGF'te, KTT oluşumu sonrası tüm gruplarda, tedavi sonrası ise sadece GR3'te anlamlı olmayan bir yükselme saptandı. SF-A KTT sonrası 120. dakikada GR1'de, SF-B tedavi sonrası tüm gruplarda yüksek; SF-C, GR1'e göre tüm tedavi gruplarında düşük; SF-D, GR1'e göre GR3'te daha düşük bulundu. SF düzeylerinin genel karşılaştırmasında sadece SF-C düzeyinde anlamlı fark vardı (p=0,039) Alveol parçalanması GR1 ile GR4 (p=0,028), mononükleer hücre infiltrasyonu GR1 ile GR3 ve GR4 (p=0,007) arasında anlamlı fark gösterdi. Sonuçta, KTT tedavisinde metilprednizolon etkinliğinin N-asetilsisteine göre daha yüksek olduğu, her ikisinin birlikte kullanılmasında belirgin bir fark oluşmadığı gözlenmiştir. Ancak, doz uygulamalarının çeşitlendirilmesi, örnek alma zamanlarının uzun dönemli ve sık yapılabilmesi halinde daha anlamlı sonuçlara ulaşılabilir.