Farklı Direnç Fenotiplerine Sahip Prostat Kanseri Hücre Hatlarında Apigenin ve Fenetil İzotiyosiyanat (PEITC) Kombinasyonu ile Oluşturulan Prooksidan Kanser Terapi Modeli Etkinliğinin ve Moleküler Hedeflerinin Araştırılması
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Bursa Uludağ Üniversitesi, SAĞLIK BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ, SAĞLIK BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: IŞIL EZGİ ERYILMAZ
Danışman: Ünal Egeli
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Kanser hücreleri sağlıklı hücrelerden farklı olarak artmış reaktif oksijen türleri (ROS) düzeyi ve yüksek endojen oksidatif strese karşı geliştirdikleri redoks adaptasyonu ile karakterizedir. Bu karakteristik, eşlik eden pek çok onkogenik regülasyon ile hem hücre içinde hem de tümör mikroçevresinde kanser progresyonuna katkı sağlamakla birlikte kanser spesifitesi yüksek bir terapötik stratejinin de temelini oluşturmaktadır. Kanser hücrelerinde normal hücrelerden farklı olarak endojen ROS düzeyinin yüksek olması, hücrelerde ROS artışıyla tetiklenen hücre ölümüne karşı kanser hücrelerini daha duyarlı hale getirmektedir. Prooksidan kanser terapi olarak adlandırılan bu tedavi modeli son yıllarda ilgi çeken çalışma konuları arasında bulunmaktadır. Bu kapsamda potansiyel prooksidan özellikleri nedeni ile bitkisel sekonder metabolitler olan flavonoidler dikkat çekmektedir. Prostat kanseri (PK), erkeklerde sık rastlanan bir solid doku kanseri olup güncel tedavi protokollerine rağmen metastatik kastrasyona dirençli PK (mKDPK)'nin tedavisinde hala klinik zorluklar yaşanmaktadır. Mevcut tez çalışmasında redoks adaptasyonu açısından farklı direnç fenotiplerine sahip PK hücre hatları (metastatik, hidrojen peroksit dirençli-metastatik ve mKDPK) ile prostatik epitel hücrelerinde bir flavonoid türü olan Apigenin ve antioksidan inhibisyon ajanı fenetil izotiyosiyanat (PEITC) kombinasyonuyla kanser hücreleri için arttırılmış redoks manipülasyonu sağlanarak PK'nde yenilikçi bir prooksidan kanser terapi modeli oluşturulmuş, modelin PK hücrelerindeki etkileri ile redoks ilişkili hedefleri ilk kez araştırılmış ve bulgular mKDPK'nın güncel tedavisinde kullanılan Cabazitaxel monoterapisinin prooksidan etkileriyle karşılaştırılmıştır. Redoks adaptasyonuna neden olan moleküler mekanizmalar belirlendikten sonra hücrelerde, terapilerin sitotoksik, apoptotik, oksidatif, mitokondriyal, anti-androjenik ve redoks adaptasyonu üzerindeki etkileri ve kullanılabilirliği değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, redoks adaptasyonunu hedef aldığı belirlenen, kanser seçici prooksidan etkinliği daha yüksek, PK için anti-androjenik etkili alternatif bir terapi modeli oluşturulmuştur.