Distraksiyon osteogenezisinde HIF-1 alfa stabilizatörü kullanımının etkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Bursa Uludağ Üniversitesi, TIP FAKÜLTESİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2012
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: Ahmet Özdel
Danışman: Mehmet Bartu Sarısözen
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:ÖZETÇalışmada sıçanlar üzerinde oluşturulan hızlı distraksiyon osteogenezisi modelinde oral yolla verilen HIF stabilizatörünün (FG-2216) kemik oluşumu üzerine etkisi incelenmiştir. Bunun için 12'şer sıçandan oluşan deney ve kontrol grupları planlandı. Tüm sıçanların sol tibia diafizine genel anestezi altında osteotomi uygulanarak mini eksternal fiksatör ile tespit edildi ve günde 2 x 0.4mm distraksiyon 10 gün süreyle uygulandı. Deney grubuna deney boyunca bir prolil hidroksilaz inhibitörü olan ve anjiogenezisi stimüle eden FG-2216 oral yolla verildi. Onaltıncı ve 30. günlerde tibiadaki distraksiyon aralığından elde edilen rejeneratta, histolojik olarak yeni kemik oluşumu ve immünohistokimyasal olarak doku vasküler endotelyal büyüme faktörü aktivitesi değerlendirildi. Yeni kemik oluşumu her iki grupta da gerek erken, gerek ise geç dönemde yetersiz olarak saptandı. Deneyin 16. gününde yapılan değerlendirmede erken kemikleşme bulguları açısından deney grubundaki sıçanlarda nispeten daha yüksek oranlar elde edilmiş olmasına karşın, konsolidasyon dönemi sonrası 30. günde her iki grup arasında belirgin bir fark gözlenmedi. VEBF aktivitesi gerek erken gerekse geç dönemde deney grubunda daha yüksekti. Ortalama VEBF skorları 16. günde deney grubunda 1.67, kontrol grubunda 0.5 (p<0.05) ; 30. günde deney grubunda 0.7, kontrol grubunda 0.3 olarak saptandı. HIF1-? stabilizasyonu ve VEBF etkinliğinin arttırılması distraksiyon osteogenezisinde yeni kemik oluşumunu destekleyen bir etken olarak deneysel ve klinik kullanım alanı bulma potansiyeline sahiptir. Bu çalışmada prolil hidroksilaz inhibisyonu yaparak HIF1-? yolu üzerinde stabilizatör etkisi gösteren ve bu yolla VEBF düzeyini arttıran FG-2216 maddesinin etkinliği gösterildi. FG-2216 verilmesi, hızlı distraksiyona rağmen VEBF etkinliğinin deney süresince aktif olarak kalmasını sağladı. Yalnız VEBF aşamasının uyarılması ise deneyde kullanılan hızlı uzatmanın yarattığı olumsuz biyomekanik ortamın etkilerini dengeleyemediğinden yeni kemik oluşumu yetersizdi. Oral ajan kullanımı ile distraksiyon osteogenezisinde VEBF etkinliğinin arttırılması ekstremite uzatma cerrahisinin klinik uygulamalarında gelecek için umut vaad etmektedir. Bu amaca yönelik olarak deneysel distraksiyon osteogenezisi modellerinde anjiogenezis uyarımının ve farklı biyomekanik koşulların etkileşimini inceleyen yeni çalışmalara gereksinim vardır.Anahtar kelimeler: Anjiogenezis, VEBF, distraksiyon osteogenezisi, FG-2216.