Filistinli Kadınların Yüz Yıllık Mücadelesi (1922-2022)

Menawı M.

Akdeniz Kadın Çalışmaları ve Toplumsal Cinsiyet Dergisi , cilt.8, sa.1, ss.332-357, 2025 (TRDizin)

Özet

Filistinli kadın hareketi, Filistin toplumunun geçirdiği farklı koşullar nedeniyle bileşenleri ve faaliyetleri açısından birçok dönüşüm yaşamıştır. Bu araştırma, Filistinli kadınların yüz yılı aşkın süredir süren faaliyetlerini ve mücadelesini anlatmak için tarihsel yöntemi kullanmaktadır, olayların sıralamasının önemi dikkate alınarak bir bölümlendirme yapılmıştır. Filistinli kadınların İngiliz İşgali (1922-1948) dönemindeki rolü, direniş ve lojistik faaliyetlerle ilgiliydi. 1948 Savaşı'nda ise kadın hareketinin faaliyetleri, özellikle topraklarını İsrail işgalcilerine kaybettikten sonra eğitim ve iş bulma üzerine yoğunlaştı. 1960'larda, Filistinli kadınların siyasi katılımı, Filistin Kadınları Kamu Birliği'nin (1965) kurulmasının ardından gelişti. Oslo Anlaşması'nın (1993) ardından ise Filistin Otoritesi (PA), kadın hareketlerini kendi yapısına entegre etti. Filistin Yönetimi'nin ortaya çıkışı, Filistinli kadınların, İsrail işgaline karşı direnmenin yanı sıra, Filistin Yönetimi kurumlarında çalışmak, karar alma pozisyonlarında yer almak ve onlara toplumsal haklarını veren yasalar çıkarmak gibi bir rol üstlenmelerini sağladı. Son yasama seçimlerinden (2006) bu yana, kadın hareketlerinin işlevi gelişim göstermiştir, ancak olması gereken seviyede değildir. Genel olarak, Filistinli kadınlar, dış işleri ve iç işleri gibi egemenlik bakanlıkları dışında bakanlık düzeyinde görev almışlardır. Ayrıca, kadınların yaşamlarını ve toplumlarını geliştirmelerini engelleyen eşitlik yasaları konusunda bir eksiklik bulunmaktadır. Bunun yanı sıra, Filistinli kadının toplumu üzerindeki etkisini artırabilmesi için rolünün daha da güçlendirilmesi gerekmektedir. Böylece, kendi hayatını etkileyen kararları alabilen, çıkarlarını koruyabilen ve erkek meslektaşlarıyla birlikte kurtuluş sürecine katılma fırsatı bulabilen bir konumda olacaktır.
The Palestinian women movement has been subjected to many transformations in its components and activities due to the different circumstances the Palestinian society has been undergoing. The research uses the historical method in narrating the activity and struggle of Palestinian women over a hundred years, divided based on the importance of the sequence of events as seen by the writer. Palestinian women role during the British Occupation (1922-1948) was struggles and logistic; it resisted the colonial forces, supported the liberators, established societies for food supplies and held several meetings to exchange views about the then-Palestinian status quo. Some researchers, however, limited the role of the Palestinian women movement to resistance solely, denying their share in the political process. In the 1948 War, the women movement activity immersed in education and finding a job, especially after losing the land for the Israeli occupiers, so the necessity of searching for another living resource became dire. The refugee schools were a subordinate factor to providing education in that period. In the 1960s, the Palestinian women political participation improved after establishing The Palestinian Women Public Union (1965). After the Oslo Agreement (1993), the Palestinian Authority (PA) integrated the women movements in its apparatus. Such a policy negatively affected the women movement roles and activities, because most of the women activities became under the (PA) control. Since the last legislative election (2006) until now, the function of the women movements has been improving, but not as good as, they should be, the number of the women ministers has increased. In general, though, the Palestinian women have held ministerial levels excluding the sovereign ministries as the foreign and interior ones. Six ministers in 2012: the first head of the Palestinian Central Bureau of Statistics in 2011, first female governor of Ramallah and Al Bireh 2010, and the first member of the Executive Committee of the Palestine Liberation Organization in 2009. Even though there is an absentee in equal laws that hinder the development and independence of woman’s lives and society in Palestine. In addition, there is a need to increase her roles more so that the Palestinian woman can be influential player in her society so that she can issue decisions that affect her life, protect her interests, and be given the opportunity to take part in the liberation process along with her male counterpart.