The Effects of Leonardıte on Plant Growth and Turf Qualıty ın Bermudagrass (Cynodon Dactylon L.)
5th Internatıonal Scientific Research and Innovatıon Congress, Bishkek, Kırgızistan, 29 - 30 Temmuz 2026, ss.942-943, (Özet Bildiri)
- Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
- Basıldığı Şehir: Bishkek
- Basıldığı Ülke: Kırgızistan
- Sayfa Sayıları: ss.942-943
- Bursa Uludağ Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Bu araştırma, farklı azot kaynakları ve azot dozlarının Bermuda çimi çeşitlerinde bitki
gelişimi ve çim kalitesi üzerine etkilerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Çalışma,
Mayıs–Ekim 2025 tarihleri arasında altı ay süreyle Bursa Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi
Tarımsal Uygulama ve Araştırma Çiftliği Çim Deneme Alanı'nda gerçekleştirilmiştir.
Araştırma, tesadüf bloklarında bölünen bölünmüş parseller deneme desenine göre üç
tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Çalışmada üç Bermuda çimi çeşidi (Tifdwarf, Gobi ve
Sydney), iki farklı azot kaynağı [granül leonardit (%15 N) ve üre (%46 N)] ile üç farklı azot
dozu (0.0, 2.5 ve 5.0 g m-2 N) değerlendirilmiştir. Ana parsellere çim çeşitleri, alt parsellere
azot kaynakları ve altın altı parsellere ise azot dozları yerleştirilmiştir. Araştırmada çim renk
değeri (1–9 skala), çim kalite değeri (1–9 skala) ve kuru ot verimi (g m-2) parametreleri
incelenmiştir. Çim renk ve kalite gözlemleri biçim günlerinde gerçekleştirilmiş, kuru ot
verimi ise biçim sonrası örneklerin 70°C'de 48 saat kurutulmasının ardından belirlenmiştir.
Araştırma sonuçlarına göre, çim çeşitleri arasında Sydney çeşidi renk ve kalite bakımından
öne çıkmıştır. Azot kaynakları arasında leonardit üre kadar yüksek performans
göstermemekle birlikte, kabul edilebilir çim renk ve kalite değerleri sağlamıştır. Leonardit,
organik kökenli bir azot kaynağı olması ve sürdürülebilir bir çim alan yönetimine katkı
sağlayabilme potansiyeli nedeniyle, kimyasal gübre kullanımını azaltmaya yönelik alternatif
bir azot kaynağı olarak değerlendirilebilir. Araştırmada azot dozları çim renk, kalite ve kuru
ot verimini önemli düzeyde artırmış ve 5,0 g m⁻² N dozu en yüksek performansı sergilemiştir.
Bununla birlikte, 2,5 g m⁻² N dozu, kabul edilebilir çim renk ve kalite değerlerini korumasının
yanı sıra daha düşük kuru ot verimi sağlayarak bakım ve biçim gereksinimini azaltma
potansiyeli nedeniyle optimum uygulama dozu olarak önerilebilir.