Sabri Ülgener, iktisadi zihniyet ve iktisat ahlakıaraştırmalarıyla dikkat çekmiş önemli bir düşünürdür. Ülgener’in zihniyet analizi ile Osmanlıve Cumhuriyet toplumlarının niçin kapitalistleşemediği sorusu üzerine ciddi oranda bir yazınbulunurken Ülgener’in iktisadi düşüncesinin iktisadi politika bağlamında yeterince ele alınmadığı görülmektedir. Bu bağlamda Ahmet GünerSayar’ın Ülgener’in Keynesçi yönünü öne çıkarması önemlidir. Sayar, Ülgener’i Keynesçive iktisadi planlamacı olarak değerlendirirkenÜlgener’i liberalizm bağlamında yorumlayanları eleştirmektedir. Ülgener’in Keynesyen iktisattercihi ülkenin iktisadi gelişme koşullarıyla ilişkili bir durumdur. Ülkenin hızlı kalkınmaya olanihtiyacı, devlet merkezli kalkınma çabalarınıgerekli kılmıştır. Bu nedenle Ülgener, Keynesyen iktisadı tercih etmiştir. Ancak Ülgener’iniktisadi politikada Keynesyen iktisadı tercih etmesi, kendisinin liberal bir isim olarak anılmasına engel oluşturmamaktadır. Çünkü Keynesve Keynesyen iktisat liberalizmden ayrı veyaona karşıt değildir. Keynes, kapitalist sisteminvarlığından herhangi bir rahatsızlık duymamıştır. Kapitalizmin gireceği tehlikeler noktasındakapitalist sistemi kurtaracak uyarılar yapmıştır.Ancak Ülgener’i düşünsel politik bir angajmanolarak pür liberalizmle ilintilendirmek yerindedeğildir. Ülgener’in söz konusu liberalliği politikkimlik savunusu biçiminde değil, Cumhuriyettecrübesi içerisinde sol karşıtlığı bağlamındaanlamlıdır.
Sabri Ülgener is an important thinker who has drawn attention to his research on economic mentality and ethics of economics. It is seen that although there is a vast amount of literature on the failure of Ottoman and the Republican societies to become capitalist, on his mentality and the non-consideration of Ülgener’s economic thought within the context of economic policy. In this framework, it is worthy to denote that Ahmet Güner Sayar has laid emphasis on the Keynesian direction of Ülgener. While Sayar considers Ülgener as a Keynesian and economic planner, he expostulates those who interpret Ülgener’s thoughts as a part of liberalism. Ülgener’s Keynesian economic preference is related to conditions based on the economic development of the country. The reason why Ülgener prefers Keynesian economics is that the country’s demand for rapid development has required state-based development efforts. However, when Ülgener opts for Keynesian Economics in his economic policy, this does not prevent him from being referred to as a liberal figure. Keynes did not feel any discomfort in the existence of the capitalist system and he has forewarned to save the capitalist system at the point of danger in which capitalism may encounter. However, it would not be fair to associate Ülgener with pure liberalism as an ideological-political engagement. Ülgener’s liberalism is not meaningful in the context of political identity advocacy, yet it is meaningful in the context of the left opposition within the Republican experience.
