34.YÖNETİM VE ORGANİZASYON KONGRESİ, Sivas, Türkiye, 20 - 23 Mayıs 2026, (Yayınlanmadı)
Bu çalışma, Norm Aktivasyon Teorisi (NAT) ve Değer-İnanç-Norm (VBN) Teorisi
perspektifinden hareketle, iklim değişikliği anksiyetesinin örgütsel yaşamda
hangi psikolojik mekanizma üzerinden Çevresel Örgütsel Vatandaşlık Davranışı’na
(E-OCB) dönüştüğünü incelemektedir. İklim değişikliği gibi küresel tehditlere
yönelik duyulan endişe,
bireylerde içsel motivasyon mekanizmalarını harekete geçiren güçlü bir itici
güçtür. Buna rağmen, literatürde bu bireysel endişenin iş yeri sınırları
içerisinde nasıl bir “kurumsal sahiplenmeye” dönüştüğü konusu teorik bir boşluk
olarak durmaktadır. Bu çalışma, çevresel
bağlılığı söz konusu boşluğu dolduran temel aracı mekanizma olarak
konumlandırmaktadır. Çalışmanın örneklemini turizm sektöründe çalışan 321 kişi
oluşturmaktadır. Yapılan analiz sonuçlarına göre, iklim değişikliği
anksiyetesinin E-OCB üzerinde doğrudan etkisinin anlamlı olmadığını (β=0,014;
p=0,062), buna karşılık anksiyetenin çevresel bağlılığı anlamlı biçimde
artırdığını (β=0,172; p=0,002) ve çevresel bağlılığın E-OCB’yi güçlü şekilde
yordadığını (β=0,684; p=0,001) göstermektedir. Bootstrap sonuçları, dolaylı
etkinin anlamlı olduğunu (β=0,053; %95 GA [0,053; 0,185]) ortaya koyarak
çevresel bağlılığın tam aracılık rolünü desteklemiştir.
Anahtar
Kelimeler: İklim Değişikliği Endişesi, Çevresel Bağlılık,
Çevresel Örgütsel Vatandaşlık Davranışı, Turizm Sektörü