Ana Dili Arapça Olmayanlara Arapça Öğretiminde Dil Becerileri Gerçeklik Zorlukları ve Gelişme Beklentileri, Bursa, Türkiye, 3 - 05 Şubat 2025, cilt.2, ss.357-392, (Tam Metin Bildiri)
Giriş: Türkiye’de Arapça öğretimi
şimdiye değin büyük ölçüde okuma, yazma ve dil bilgisi öğretimini önceleyen
geleneksel yöntemler kullanılarak yapılmıştır. Bu öğretim tarzında konuşma ve
dinleme becerilerine yeterince ihtimam gösterilmediği bilinen bir husustur. Arapçanın
okuma, yazma, dinleme-anlama ve konuşma alanlarında bir bütün olarak öğretimi
için yeni yöntem ve uygulamamalara ihtiyaç duyulduğu aşikârdır. Yapılan
araştırmalar göstermektedir ki konuşma pratiği imkânlarının azlığı, konuşma becerisini sergilemeye ilişkin kaygı ve ön
yargı
öğrencilerin Arapçayı öğrenme sürecinde yaşadıkları sorunlar arasında yer
almaktadır.
Amaç:
Bu
araştırmada, yüksek din öğretimi öğrencilerine, Arapça öğrenme süreçlerinde
yaşadıkları öğrenme engellerini aşabilmeleri için biri yurt içi, diğeri yurt
dışında (Ürdün) olmak üzere 1-1,5 ay süreyle iki Arapça eğitimi programı
uygulanmıştır. Bu araştırmanın amacı, uygulanan iki programın öğrencilerin
Arapça bilgi ve becerilerinin gelişimi açısından ne derece yararlı olduğu, öğrencilerin
hususen dinleme-anlama ve konuşma becerilerinin gelişimine ne ölçüde katkı
sağladığını karşılaştırmalı olarak ortaya koymaktır.
Yöntem: Araştırmada
karma yöntem uygulanmış, birleştirme (çeşitleme) deseni kullanılmıştır. Bu
desen türünde amaç hem nicel hem de nitel verileri toplamak, iki veri setini de
analiz ederek veri setlerinden gelen bilgileri ve sonuçları birleştirip
birbiriyle karşılaştırarak doğruluk ve tutarlılıklarını teyit etmektir. İlk
olarak nicel araştırma desenlerinden kontrol grupsuz ön test ve son test deseni
kullanılmıştır. İkinci aşamada, gerek odak grup görüşmelerinin deşifreleri ve
gerekse açık uçlu anket sorularına verilen cevaplarla elde edilen nitel veriler
nitel analize tabi tutulmuş, her iki analiz neticesinde elde edilen ve mukayeseye
uygun sonuçlar karşılaştırmalı olarak incelenmiştir.
Bulgular ve Sonuç: Araştırma neticesinde her iki programın da öğrencilerin Arapça öğrenme motivasyonlarını ve cesaretlerini artırdığı, dinleme-anlama ve konuşma becerilerini geliştirdiği tespit edilmiştir.
Introduction: Arabic language teaching in Turkey has
largely been carried out so far using traditional methods that prioritize
reading, writing and grammar teaching. It is a known fact that speaking and
listening skills are not given enough attention in this teaching style. It is
obvious that new methods and practices are needed for the learning of Arabic as
a whole in the areas of reading, writing, listening- comprehension, and
speaking. Research shows that the lack of opportunity to practice and the
prejudice that students cannot speak are among the problems they experience in
the process of learning Arabic.
Aim: In this study, two Arabic language education
programs were applied to higher religious education students for 1-1.5 months,
one in Turkey and the other abroad (Jordan), in order to overcome the learning
barriers they experience in their Arabic learning process. The aim of this
study is to comparatively reveal to what extent the two programs are useful in
terms of the development of students' Arabic knowledge and skills, and to what
extent they contribute to the development of students' listening-comprehension
skills in particular.
Method: The research applied mixed methodology and a
combining (triangulation) design was used. In this type of design, the aim is
to collect both quantitative and qualitative data, analyze both data sets,
combine and compare the information and results from the data sets, and confirm
their accuracy and consistency. Firstly, a pre-test and post-test design
without a control group, one of the quantitative research designs, was used. In
the second stage, the qualitative data obtained from both the transcripts of
the focus group interviews and the answers given to the open-ended
questionnaire questions were subjected to qualitative analysis, and the results
obtained as a result of both analyses and suitable for comparison were examined
comparatively.
Results and Conclusion: As a result of the research, it was found that both programs increased students' motivation and courage to learn Arabic and improved their listening-comprehension, and speaking skills.