Maruz Bırakma ve Etkinlik Odaklı Arapça Öğretimi: Karma Yöntem Araştırması


Creative Commons License

Gündüz T., Dündar A. İ.

Ana Dili Arapça Olmayanlara Arapça Öğretiminde Dil Becerileri Gerçeklik Zorlukları ve Gelişme Beklentileri, Bursa, Türkiye, 3 - 05 Şubat 2025, cilt.2, ss.357-392, (Tam Metin Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Tam Metin Bildiri
  • Cilt numarası: 2
  • Basıldığı Şehir: Bursa
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.357-392
  • Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
  • Bursa Uludağ Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Giriş: Türkiye’de Arapça öğretimi şimdiye değin büyük ölçüde okuma, yazma ve dil bilgisi öğretimini önceleyen geleneksel yöntemler kullanılarak yapılmıştır. Bu öğretim tarzında konuşma ve dinleme becerilerine yeterince ihtimam gösterilmediği bilinen bir husustur. Arapçanın okuma, yazma, dinleme-anlama ve konuşma alanlarında bir bütün olarak öğretimi için yeni yöntem ve uygulamamalara ihtiyaç duyulduğu aşikârdır. Yapılan araştırmalar göstermektedir ki konuşma pratiği imkânlarının azlığı, konuşma becerisini sergilemeye ilişkin kaygı ve ön yargı öğrencilerin Arapçayı öğrenme sürecinde yaşadıkları sorunlar arasında yer almaktadır.

Amaç: Bu araştırmada, yüksek din öğretimi öğrencilerine, Arapça öğrenme süreçlerinde yaşadıkları öğrenme engellerini aşabilmeleri için biri yurt içi, diğeri yurt dışında (Ürdün) olmak üzere 1-1,5 ay süreyle iki Arapça eğitimi programı uygulanmıştır. Bu araştırmanın amacı, uygulanan iki programın öğrencilerin Arapça bilgi ve becerilerinin gelişimi açısından ne derece yararlı olduğu, öğrencilerin hususen dinleme-anlama ve konuşma becerilerinin gelişimine ne ölçüde katkı sağladığını karşılaştırmalı olarak ortaya koymaktır.

Yöntem: Araştırmada karma yöntem uygulanmış, birleştirme (çeşitleme) deseni kullanılmıştır. Bu desen türünde amaç hem nicel hem de nitel verileri toplamak, iki veri setini de analiz ederek veri setlerinden gelen bilgileri ve sonuçları birleştirip birbiriyle karşılaştırarak doğruluk ve tutarlılıklarını teyit etmektir. İlk olarak nicel araştırma desenlerinden kontrol grupsuz ön test ve son test deseni kullanılmıştır. İkinci aşamada, gerek odak grup görüşmelerinin deşifreleri ve gerekse açık uçlu anket sorularına verilen cevaplarla elde edilen nitel veriler nitel analize tabi tutulmuş, her iki analiz neticesinde elde edilen ve mukayeseye uygun sonuçlar karşılaştırmalı olarak incelenmiştir.

Bulgular ve Sonuç: Araştırma neticesinde her iki programın da öğrencilerin Arapça öğrenme motivasyonlarını ve cesaretlerini artırdığı, dinleme-anlama ve konuşma becerilerini geliştirdiği tespit edilmiştir.

Introduction: Arabic language teaching in Turkey has largely been carried out so far using traditional methods that prioritize reading, writing and grammar teaching. It is a known fact that speaking and listening skills are not given enough attention in this teaching style. It is obvious that new methods and practices are needed for the learning of Arabic as a whole in the areas of reading, writing, listening- comprehension, and speaking. Research shows that the lack of opportunity to practice and the prejudice that students cannot speak are among the problems they experience in the process of learning Arabic.

Aim: In this study, two Arabic language education programs were applied to higher religious education students for 1-1.5 months, one in Turkey and the other abroad (Jordan), in order to overcome the learning barriers they experience in their Arabic learning process. The aim of this study is to comparatively reveal to what extent the two programs are useful in terms of the development of students' Arabic knowledge and skills, and to what extent they contribute to the development of students' listening-comprehension skills in particular.

Method: The research applied mixed methodology and a combining (triangulation) design was used. In this type of design, the aim is to collect both quantitative and qualitative data, analyze both data sets, combine and compare the information and results from the data sets, and confirm their accuracy and consistency. Firstly, a pre-test and post-test design without a control group, one of the quantitative research designs, was used. In the second stage, the qualitative data obtained from both the transcripts of the focus group interviews and the answers given to the open-ended questionnaire questions were subjected to qualitative analysis, and the results obtained as a result of both analyses and suitable for comparison were examined comparatively.

Results and Conclusion: As a result of the research, it was found that both programs increased students' motivation and courage to learn Arabic and improved their listening-comprehension, and speaking skills.