Fiziksel ve Dijital Anatomik Modellerin Kullanımının Anatomi Eğitimine Etkileri
All Sciences Academy, Konya, 2025
- Publication Type: Book / Research Book
- Publication Date: 2025
- Publisher: All Sciences Academy
- City: Konya
- Open Archive Collection: AVESIS Open Access Collection
- Bursa Uludag University Affiliated: Yes
Abstract
Although anatomy education has historically been shaped by traditional practices grounded in cadaveric dissection, it has undergone a significant pedagogical transformation with the development of physical and digital anatomical models in recent years. Physical models, commonly used in laboratory settings, contribute to learning by presenting complex anatomical structures in a simplified and comprehensible manner. However, the challenges associated with cadaver-based education—including cost, accessibility, and sustainability—have increased the importance of alternative teaching materials. The emergence of three-dimensional digital modeling technologies and the widespread adoption of digital anatomy tools during the COVID-19 pandemic have further highlighted the educational value of these resources.
This review examines the literature on the impact of physical and digital anatomical models on anatomy education. The findings indicate that both types of models contribute positively to learning outcomes; however, the effectiveness of each model is determined not only by its characteristics but also by how, where, and for what purpose it is used. The use of cadavers in anatomy education continues to be regarded as the “gold standard.” While physical models provide a tangible learning experience in the laboratory, they present limitations for students’ extracurricular study. In contrast, three-dimensional digital models offer advantages in accessibility, portability, interactivity, and cost, supporting hands-on learning and overcoming the limitations of two-dimensional canonical illustrations traditionally used in theoretical courses. Digital dissection software also allows anatomical structures to be isolated from their surrounding tissues, offering a level of detail that physical models often cannot provide.
Overall, both physical and digital anatomical models have distinct advantages and limitations, yet each serves as a critical pedagogical tool—particularly in settings where cadaveric dissection is not feasible or where supplementary materials are required. In conclusion, to achieve the highest level of learning effectiveness in anatomy education, the integrated and purpose-oriented use of cadaver-based training, combined with these two types of models, is recommended.
Anatomi eğitimi, tarihsel olarak kadavra diseksiyonuna dayanan geleneksel uygulamalarla şekillenmiş olsa da, günümüzde fiziksel ve dijital anatomik modellerin gelişimiyle önemli bir pedagojik dönüşüm yaşamaktadır. Laboratuvar ortamlarında sıklıkla kullanılan plastik fiziksel modeller, karmaşık anatomik yapıların sadeleştirilmiş ve anlaşılır biçimde sunulmasını sağlayarak öğrenme sürecine katkı sunmaktadır. Bununla birlikte, kadavra temelli eğitimin maliyet, erişilebilirlik ve sürdürülebilirlik açısından zorluklar barındırması, alternatif modelleme tekniklerinin önemini artırmıştır. Son yıllarda üç boyutlu dijital modelleme teknolojilerinin gelişimi ve COVID-19 pandemisi ile dijital anatomi uygulamalarının yaygınlaşması, bu materyallerin eğitsel değerini daha görünür hale getirmiştir.
Bu gözden geçirme çalışması, hem fiziksel ve dijital anatomi modellerinin hem de kadavra temelli eğitiminin anatomi eğitimine etkilerini değerlendiren literatürü bütüncül biçimde ele almaktadır. Bulgular, her iki model türünün de öğrenme sürecine olumlu katkılar sunduğunu; ancak bu katkının materyalin niteliğinden çok nasıl, nerede ve hangi amaçla kullanıldığına bağlı olduğunu göstermektedir. Anatomi eğitiminde kadavra kullanımı “altın standart” olmaya devam ediyor. Fiziksel modeller laboratuvar ortamında somut bir öğrenme deneyimi sağlarken, öğrencilerin sınıf dışı kullanımında sınırlılıklar taşımaktadır. Buna karşın, üç boyutlu dijital modeller yüksek erişilebilirlik, taşınabilirlik, etkileşim ve maliyet avantajlarıyla uygulamalı eğitimi desteklemektedir. Teorik derslerdeki iki boyutlu kanonik görüntülerin sınırlılığını aşarak dinamik bir öğrenme ortamı sunmaktadır. Dijital diseksiyon yazılımları sayesinde anatomik yapıların komşuluk ilişkilerinden izole edilerek incelenebilmesi, fiziksel modellerin birçok durumda sağlayamadığı bir ayrıntı düzeyine olanak tanımaktadır.
Genel olarak, fiziksel ve dijital anatomik modellerin her biri belirli avantaj ve sınırlılıklar taşımakla birlikte, kadavra diseksiyonunun mümkün olmadığı veya destekleyici materyale ihtiyaç duyulan ortamlarda kritik birer pedagojik araçtır. Sonuç olarak, anatomi eğitiminde en yüksek öğrenme etkinliğinin sağlanabilmesi için kadaverik eğitim ile bu iki model türünün bir arada ve amaca uygun şekilde kullanılması önerilmektedir.