Akademik Veri Yönetim Sistemi
Sürdürülebilir Mühendislik Uygulamaları ve Teknolojik Gelişmeler Dergisi, cilt.9, sa.1, ss.49-61, 2026 (Hakemli Dergi)
geleneksel zanaat dönemi, endüstri dönemi ve dijital
tasarım dönemi olmak üzere üç eşik dönem üzerinden incelemektedir. Çalışma kapsamında bu dönemler yalnızca kronolojik
bir sıralama biçiminde ele alınmamış; aynı zamanda taşıyıcı sistem kurgusu, üretim ve bileşen karakteri, biçim-strüktür ilişkisi,
tektonik ifade biçimi parametreleri bağlamında karşılaştırmalı bir analitik çerçeve içinde değerlendirilmiştir. Çalışma
kapsamında nitel araştırma yöntemleri benimsenmiştir. Araştırma yöntemi olarak öncelikle yapı yapma kültürü, mimari
strüktür ve teknoloji ilişkisinde odaklanan literatür taraması gerçekleştirilmiştir. Ardından her bir dönemi temsil eden örnek
yapılar üzerinden o döneme ait yapı yapma kültürü analiz edilmiştir. Örnek yapılar, taşıyıcı sistem teknolojilerinin mimari
ifadeyi nasıl dönüştürdüğünü ortaya koyacak şekilde belirlenen parametreler doğrultusunda incelenmiştir. Elde edilen
bulgular, taşıyıcı sistem teknolojilerinin yapı yapma kültürünü biçimlendiren temel aktörlerden biri olduğunu göstermekte
olup; gelecekte yapılacak çalışmaların ise bu dönüşümün sürdürülebilirlik, döngüsel yapı üretimi ve yapay zeka destekli
tasarım araçlarıyla ilişkisini incelemesi gerektiğini ortaya koymaktadır.
Anahtar Kelimeler: Taşıyıcı
ABSTRACT
Structural system technologies have played a decisive role throughout history not only as technological solutions that ensure
the physical stability of buildings, but also as one of the fundamental determinants shaping building culture. Transformations
in material possibilities, production techniques, and construction processes have directly influenced the spatial, formal, and
tectonic expressions of architectural structures, thereby enabling the emergence of distinct building cultures in different
historical periods. In this context, the study aims to contribute a conceptual framework to the literature by reexamining the
cultural and design-related roles of structural systems in architectural practice through period-based comparisons. The study
investigates the effects of transformations in structural system technologies on building culture across three critical threshold
periods: the traditional craft era, the industrial era, and the digital design era. Within the scope of the study, these periods are
not addressed merely through a chronological sequence; rather, they are evaluated within a comparative analytical framework based on parameters such as structural system configuration, production and component characteristics, form–structure
relationships, and modes of tectonic expression. The study adopts qualitative research methods. As a research methodology,
a literature review focusing on the relationship between building culture, architectural structure, and technology was first
conducted. Subsequently, the building culture of each period was analyzed through representative case studies. These case
studies were examined in accordance with predefined parameters designed to reveal how structural system technologies
transform architectural expression. The findings demonstrate that structural system technologies are one of the key actors
shaping building culture; future studies should examine the relationship between this transformation and sustainability,
circular building production, and AI-assisted design tools.
Keywords: Structural System Technologies, Building Culture, Architectural Structure.