FILOLOJI ALANINDA ULUSLARARASI DERLEME, ARAŞTIRMA VE ÇALIŞMALAR, CELAL ASLAN, Editör, Serüven Yayınevi, Ankara, ss.69-83, 2025
Bu çalışmanın amacı, dil öğrenimi ve dil değerlendirmesi alanlarında yapay zekânın kullanımına ilişkin kuramsal çerçeveler ile güncel gelişmeleri bütüncül bir bakış açısıyla ele almaktır. Özellikle, yapay zekâ destekli dil öğrenimi ile davranışçı yaklaşım, bilişsel yaklaşım, anlaşılır girdi hipotezi (input hypothesis) etkileşim varsayımı (interaction hypothesis) gibi ikinci dil edinimi kuramları arasındaki ilişki incelenmektedir. Bu bağlamda, yapay zekâ teknolojilerinin çağdaş dijital öğrenme uygulamaları içerisinde söz konusu kuramsal ilkeleri nasıl uygulamaya dönüştürdüğü irdelenmektedir. Ayrıca bu çerçevede, yabancı dil öğrenimi ve değerlendirme alanında ortaya çıkan yapay zekâ uygulamaları ele alınarak, yapay zekânın dil öğrenme süreçlerine nasıl ve hangi ölçüde katkı sağlayabileceği ortaya konulmaya çalışılmaktadır.
The aim of this study is to examine the theoretical frameworks and recent developments related to the use of artificial intelligence in the fields of language learning and language assessment from a holistic perspective. In particular, the relationship between AI-supported language learning and major second language acquisition theories such as the behaviorist approach, the cognitive approach, the Input Hypothesis, and the Interaction Hypothesis is explored. Within this context, the study investigates how AI technologies operationalize these theoretical principles within contemporary digital learning applications. Furthermore, by addressing emerging AI applications in foreign language learning and assessment, the study seeks to demonstrate how and to what extent artificial intelligence can contribute to language learning processes.