Akademik Veri Yönetim Sistemi
Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, cilt.52, ss.1829776, 2026 (TRDizin)
Çalışmamızda, maluliyet değerlendirilmesi yapılırken sıklıkla kullanılan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirilmesi Hakkında Yönetmelik (EEDY) ile Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği’nin (ÇGMKY) izole ekstremite yaralanması bulunan olgular üzerinden karşılaştırılması, her iki yönetmeliğin ekstremite arazlarındaki farklılıklarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Bursa Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı tarafından 2020-2023 yılları arasında düzenlenmiş izole ekstremite yaralanması bulunan 347 olguya ait maluliyet raporları incelenerek her olgu için ÇGMKY ve EEDY hükümleri dikkate alınarak maluliyet oranları hesaplanmıştır. EEDY cetvelinden alınan oranların ortalamasının 6,04±8,83, ÇGMKY cetvelinden alınan oranların ortalamasının 9,12±11,71 olduğu saptanmıştır. ÇGMKY cetvelinden alınan oranların anlamlı derecede daha yüksek olduğu (p<0,05) ve iki cetvel arasında pozitif yönlü güçlü korelasyon olduğu saptanmıştır (r=0,881, p<0,05). En sık yaralanan bölgenin %37,2 ile bacak (kruris) bölgesi olduğu belirlenmiştir. En sık saptanan arızaların ise sırasıyla, eklem hareket kısıtlılığı (%60,2), tanıya dayalı arızalar (%14,7) ve atrofi (%14,1) olduğu tespit edilmiştir. Güncel maluliyet cetvelleri gözden geçirilerek, tüm arızaları kapsayan, arızalara ilişkin maluliyet oranını takdire/kıyasa gerek bırakmayacak şekilde belirten, yorum farklılıklarını ortadan kaldıran yeni bir cetvel düzenlenmesi gerektiğini düşünüyoruz.
Anahtar Kelimeler: Maluliyet. Adli tıp. Yaralanma. Ekstremite. Yönetmelik.
This study compares two commonly used regulations in disability assessment, the Regulation on Disability Assessment for Adults (RDA) and the Regulation on Determination of Loss of Working Capacity (RLW), by examining cases with isolated extremity injuries. Disability reports from 347 cases with isolated extremity injuries were reviewed. These reports were issued by the Department of Forensic Medicine at the Bursa Uludağ University Faculty of Medicine between 2020 and 2023. For each case, disability rates were calculated according to the RLW and the RDA. The median disability rate was 4 (min-max: 0–57) according to the RDA and 6 (min-max: 0–81) according to the RLW. Disability rates calculated using the RLW were significantly higher than those calculated using the RDA (p<0.001). A strong positive correlation was observed between disability rates calculated according to the two regulations (r=0.881, p<0.001). The leg (cruris) region was identified as the most frequently injured area (37.2%). Range-of-motion limitation (60.2%), diagnosis-based impairments (14.7%), and atrophy (14.1%) were the most common impairments. We believe that the current disability regulations should be reviewed, and that a new regulation should be developed which covers all types of impairments, specifies disability rates without requiring subjective judgment or comparison, and minimizes interpretive differences.
Keywords: Disability evaluation. Forensic medicine. Injury. Extremity. Regulations.