HAYVANLARIN, ÖZELLİKLE DE EV HAYVANLARININ HUKUKİ STATÜSÜNÜN MEDENİ KANUN’LA DÜZENLENMESİ GEREKLİLİĞİ: GÖRÜŞ VE DEĞERLENDİRMELER
Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, cilt.28, sa.1, ss.1-29, 2026 (TRDizin)
- Yayın Türü: Makale / Tam Makale
- Cilt numarası: 28 Sayı: 1
- Basım Tarihi: 2026
- Doi Numarası: 10.33717/deuhfd.1893313
- Dergi Adı: Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi
- Derginin Tarandığı İndeksler: TR DİZİN (ULAKBİM)
- Sayfa Sayıları: ss.1-29
- Bursa Uludağ Üniversitesi Adresli: Hayır
Özet
Günümüzde hukuk sistemlerinde, hayvanları sıradan eşya olarak nitelendirme anlayışı giderek terk edilmektedir. Bununla birlikte eşya olarak nitelendirilmeyen hayvanlara, büyük ölçüde eşyaya ilişkin kuralların uygulanmasına da devam edilmektedir. Alman, Avusturya ve İsviçre bu duruma örnek teşkil eder. Türk hukukunda ise henüz Türk Medeni Kanunu ile, hayvanların statüsünü genel olarak ortaya koyan bir düzenleme yapılmamıştır. Bu makalede böyle bir düzenlemeye ihtiyaç bulunduğu ifade edilmekte; bu maksatla konusu hayvanların hukuki statüsü olan, tüm özel hukuk ilişkilerinde uygulanacak genel hükme ilişkin öneride bulunulmaktadır. İnsanlarla ilişkileri açısından ev hayvanlarının, hayvanlar içinde özel bir yere sahip olduğu açıktır. Hâliyle onların bu özel durumundan doğacak olası sorunları da Türk Medeni Kanunu’nda yapılacak düzenlemelerle aşmak gerekmektedir. Çalışmada bu yönde de görüş ve değerlendirmelere yer verilmektedir. Son olarak, birden fazla mirasçının miras bırakanın ev hayvanı üzerinde hak sahibi olmasından doğan sakıncalar ele alınmakta ve çözüm önerilerinde bulunulmaktadır.
In modern legal systems, the notion of classifying animals as ordinary objects is increasingly being abandoned. However, rules pertaining to objects continue to be applied to a large extent to animals that are not classified as objects. German, Austrian and Swiss law serve as examples of such legal systems. Turkish law, however, has yet to establish a legal framework that generally defines the status of animals under the Turkish Civil Code. This article argues that such a framework is necessary and proposes a general rule applicable to all private law relationships concerning of animals. It is clear that pets occupy a special place among animals in terms of their interaction with humans. Consequently, it is necessary to overcome the potential problems arising from their special status through regulations in the Turkish Civil Code. The study also includes opinions and assessments in this direction. Finally, it addresses the disadvantages arising from multiple heirs having rights over the deceased's pet and proposes solutions.