Sosyal medyanın siyasal iletişim aracı olarak kullanımı: 7 Haziran 2015 Genel Seçimleri Twitter örneği
Tez Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Yeni Yüzyıl Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İletişim Yönetimi, Türkiye
Tez Danışmanı: Murat Özgen
Tezin Onay Tarihi: 2017
Tezin Dili: Türkçe
Özet:
Son çeyrek asır içerisinde iletişim teknolojilerinde yaşanan değişim ve gelişmeler hayatın neredeyse her alanında çeşitli değişikliklere sebep olmuştur. Bunlar arasında yer alan ve toplumu yakından ilgilendiren siyaset alanı da öne çıkan konular arasında bulunmaktadır. Kitle iletişim araçları ve internet teknolojilerinin gelişimine bağlı olarak, siyaset yapma biçimlerinde ve seçim kampanyalarının yürütülmesinde önemli değişiklikler meydana gelmiştir. Özellikle Web 2.0 ile birlikte gelişmeye başlayan sosyal medyanın getirdiği yenilikler, günümüzde gerçekleştirilen siyasal kampanya dönemlerinde sıkça kullanılmaya başlamıştır. Gün geçtikçe daha güçlü ve etkin bir medya sağlayıcısı haline gelen sosyal medya araçları, kullanıcılarının kendi içeriklerini üreterek zaman ve mekân sınırlamasından uzak bir biçimde iletişim kurmalarına olanak tanıması sebebiyle siyasi aktörlerin de ilgisini çekmiştir. Sosyal medya araçlarının, ülkemizdeki seçim kampanyalarında siyasi aktörler tarafından yardımcı ve tamamlayıcı bir medya olarak kullanıldığı görülmüştür. Buradan yola çıkan bu çalışmada, ülkemizdeki siyasi aktörler tarafından diğer sosyal medya araçlarına kıyasla daha çok kullanılan ve bireysel kullanımın ön planda olduğu bir ortam olan Twitter, bir siyasal iletişim aracı olarak incelenmiştir. Siyasal iletişimde sosyal medyanın kullanımını Twitter üzerinden değerlendiren çalışmada; 7 Haziran 2015 Genel Seçimlerine katılacak olan milletvekili adayları arasından örneklem olarak seçilen ve Twitter'da en fazla takipçiye sahip ilk 10 adayın, Twitter hesaplarından nasıl yararlandıkları ve yararlanma düzeyleri, içerik analizi bulgularıyla değerlendirilmiştir. Çalışmada elde edilen bulgular sonucunda, sosyal medyanın en önemli yönünü oluşturan karşılıklı etkileşime imkân tanıyan yapının, siyasi aktörler tarafından etkin olarak kullanılmadığı tespit edilmiştir. Siyasi aktörler Twitter'ı etkileşimli bir iletişim geliştirmek yerine çoğunlukla tek yönlü bildirim yapma amacıyla kullanmış ve seçmeni kampanya sürecine yeterince dâhil edememişlerdir.