Effect of irrigation water salinity on yield, fruit characteristics and water use efficiency of cucumber


Creative Commons License

Turhan A. , Kuşçu H. , Demir A. O.

Journal of Agricultural Faculty of Gaziosmanpasa University, vol.32, no.3, pp.29-38, 2015 (Refereed Journals of Other Institutions)

  • Publication Type: Article / Article
  • Volume: 32 Issue: 3
  • Publication Date: 2015
  • Doi Number: 10.13002/jafag833
  • Title of Journal : Journal of Agricultural Faculty of Gaziosmanpasa University
  • Page Numbers: pp.29-38

Abstract

In this study, the effects of different irrigation water salinity levels [0.3, 1.7, 2.7, 3.7, 4.7, 5.7 and 6.7 dS

m-1] on yield and fruit characteristics of cucumber were evaluated. Research was laid out in randomized parcel

design with six replication and 1 plant in each replication on tanks formed in greenhouse. According to the results,

increasing irrigation water salinity decreased the fruit yield. The values of salinity threshold for irrigation water

and soil were determined as 1.47 and 2.11 dS m−1, respectively, implying that the yield of cucumber would

decrease with increasing salinity above these levels. Fruit weight, and diameter, length and water content of fruit

were not affected from irrigation water salinity up to 1.7 and 2.7 dS m−1, respectively, but increasing salinity above

this value decreased these fruit characteristics. Increasing salinity up to 3.7 dS m-1 improved the soluble solids

content, whereas higher salinity levels decreased it. A negatively linear correlation between soil salinity and

evapotranspiration was observed. The highest values of both water use and irrigation water use efficiency were

obtained from salinity of 0.3 and 1.7 dS m-1. The results revealed that cucumber can be grown satisfactorily using

irrigation water salinity up to 1.47 dS m-1.

Bu çalışmada, hıyarın verim ve meyve özellikleri üzerine farklı sulama suyu tuzluluk düzeylerinin [0.3

(kontrol), 1.7, 2.7, 3.7, 4.7, 5.7 ve 6.7 dS m-1] etkileri değerlendirilmiştir. Araştırma, tesadüf parselleri deneme

desenine göre altı tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Bitkiler, sera içine yerleştirilmiş varillerde ve her tekerrürde 1

bitki olacak biçimde yetiştirilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, sulama suyu tuzluluğu arttıkça meyve verimi

azalmıştır. Sulama suyu ve toprak tuzluluğu eşik değerleri sırasıyla 1.47 ve 2.11 dS m−1 olarak saptanmıştır. Bu

sonuç, söz konusu eşik değerlerinin üzerinde hıyar veriminde azalma olabileceğini göstermektedir. Meyve ağırlığı

1.7 dS m−1, meyve çapı, boyu ve su içeriği ise 2.7 dS m−1’e kadar sulama suyu tuzluluğundan etkilenmemiş, ancak

bu değerlerin üzerinde artan tuzluluk söz konusu meyve özelliklerini azaltmıştır. Tuzluluk düzeyi 3.7 dS m-1’e

kadar arttıkça suda çözünür kuru madde artmış ancak daha yüksek tuzluluk düzeylerinde azalmıştır. Toprak

tuzluluğu ile bitki su tüketimi arasında negatif doğrusal bir ilişki saptanmıştır. Hem su kullanım hem de sulama

suyu kullanım etkinliğinin en yüksek değerleri, 0.3 ve 1.7 dS m-1’lik tuzluluktan elde edilmiştir. Elde edilen

sonuçlara göre, hıyar bitkisi 1.47 dS m-1 sulama suyu tuzluluğu kullanılarak güvenle yetiştirilebilir.